Waarover gaat het in satsang?
 
Ik ben hier voor het eerst en ik weet niet zo goed waar het in deze bijeenkomst over gaat.

Er is eigenlijk maar één onderwerp! En daar kun je tot in lengte van dagen over praten en tegelijkertijd kun je er eigenlijk niets over zeggen. En dat onderwerp ben jij. Het onderwerp is: wie ben ik werkelijk, wie ben ik wérkelijk? Ik heb wel allerlei ideeën over wie ik ben. Ik ben gaan geloven wat mijn ouders mij hebben verteld, en vriendjes en vriendinnetjes op school: jij bent lief, lastig, dik, schattig, eigenwijs... We zijn in de loop van ons leven van alles gaan aannemen en we geloven dat dat waar is. Ga maar eens kijken wat je na "ik ben" zou laten volgen: ik ben... leuk, geïrriteerd, nieuwsgierig, jaloers... een hele lijst zou je kunnen samenstellen. Wanneer we dan hier bij elkaar komen, gaan we kijken van: hé, is dat nu eigenlijk wel allemaal zo? Alles wat ik denk over mijzelf en mijn leven en de wereld, al die ideeën die ik hierover heb, waarin ik mezelf vaak zo opgesloten voel, is dat echt allemaal waar?

 

Al die ideeën onderwerpen we hier aan een diepgaand en zorgvuldig onderzoek en dan zul je geleidelijk aan ontdekken dat geen enkel concept ook maar enige solide basis heeft. En we gaan net zo lang door met ons onderzoek, totdat we uitkomen bij dat wat wel waarachtig is. We noemen dit een bevrijdingsweg, omdat je vrijheid zult vinden in het doorzien van je ideeënwereld. Je houdt op te geloven in de zelf samengestelde gevangenis van concepten die je "ik" noemt.

 

Dat is moeilijk te zeggen, het is niet te benoemen, maar je zult het zelf ont-dekken.
Ik zal een woord aanreiken om je er de geur van te laten opsnuiven: "onbegrensd". Wat jij wezenlijk bent kan niet begrensd worden door welk idee dan ook. Het is te groot om je voor te kunnen stellen. Het is nog versluierd voor je, maar het zal zich laten weten in je hart. In deze bijeenkomsten word je geleid naar jouw essentie, naar de essentie van het bestaan. En daar verzink je in. Daar ontspan je in, geleidelijk aan. En dat geeft zo'n immense ruimte in je leven en zo'n diepe vrede.
 
 
Wat bedoel je met essentie?

Dat wat niet verandert. Dat wat onbeperkt is, onbelemmerd, onmeetbaar, zo transparant als de lucht. Het kan niet geweten worden, het is het weten zelf. Het kan niet gezien worden, het is het zien zelf. Het kan je niet gegeven worden, je kunt het niet ontvangen, je bent het. Het is aan jou om je dat te realiseren.
 
 
Heeft dit te maken met loslaten?

Losláten! Je hoeft niets los te laten, je gaat zien dat je nergens aan vastzit. Dat denken we alleen maar. Wanneer je echt goed gaat kijken zie je dat je nergens aan vastzit. Je boeien zijn gemaakt van illusies, dromen en onwetendheid. Je zit nergens aan vast.
 
 
                        

Een betekenisvol leven
 
Ik zou graag iets in mijn leven willen neerzetten dat betekenis heeft. Maar ik vind het zo moeilijk om zelf te kiezen.

Heb je liever dat een ander je vertelt wat jij moet neerzetten? Of heb je liever dat je heel diep naar je eigen hart luistert en gewaarwordt wat neergezet wil worden?
 
 
Ja natuurlijk dat laatste. Maar ik heb het gevoel dat ik eerst iets moet neerzetten om vervolgens echte interesse te krijgen voor hetgeen waar jij over spreekt.

Ik hoop je nu te verleiden. Maak geen voorwaarden, zet er niets tussen. Doe beide. Waar wij het hier over hebben sluit niets uit. Doe beide. Volg je inspiratie in wat je wilt doen in je leven, vervul dit verlangen, en ga ook je innerlijk onderzoek aan. Je krijgt zo veel zicht op het bestaan. Wat je hart wil uitdrukken zal daar onmiddellijk van profiteren. En niet alleen dat, maar je hele leven verdiept zich en wint aan kwaliteit. Dus 'beide' bevrucht elkaar alleen maar. Als persoon wil je iets doen waarin je je kunt uitdrukken. Wat je ook maar wilt. Als je acrobaat wilt worden, ga dan alsjeblieft je gang. Waar we het hier over hebben verwijst allereerst naar waar wij allen één zijn. Naar iets wat totaal onpersoonlijk is. Waar we het hier over hebben is waar we in de kern van ons bestaan naar verlangen: vrede, liefde en wijsheid. Dit innerlijk onderzoek haalt alle illusies uit je bestaan. Je gaat zien wat waarachtig is. Je wordt een kunstenaar van het leven, omdat je creatief, wendbaar en helder wordt. En als zogenaamde persoon kun je kiezen welke kleur broek je wilt dragen, wat je wilt eten en met wie je wilt omgaan, maar je weet dat het hele bestaan, inclusief jij en je kleur broek een illusie is. En dan ben je zo vrij, vrij van je angsten, vrij van het graaien, vrij van het roer in handen willen hebben en het bestaan te sturen, vrij om mee te stromen met alles wat je wordt aangereikt. Je krijgt een ongelooflijk weids perspectief en het leven wordt licht, speels en sprankelend. Je hele wezen raakt vervuld en al je handelingen zullen worden gedragen door liefde.
 
 
Waar komt de motivatie voor deze levenswijze dan vandaan?

Voor sommigen is het volkomen natuurlijk om een meditatief leven te leiden.
Anderen hebben al heel jong een soort wanhoopsgevoel: is dit het nu, waarom is er zoveel leed, waarom is er zoveel geweld, wat is de zin van het leven...?
En weer anderen gaan door pijnlijke ervaringen heen om vervolgens essentiële en existentiële vragen te gaan stellen. En weer anderen komen hier 'toevallig' mee in aanraking en zeggen: 'wauw!' Maar wat betekent deze levenswijze nou eigenlijk? Je komt van verkramping tot ontspanning, van onrust tot kalmte, van onwetendheid tot klaarheid. Ik noem deze levenswijze eerder normaal dan speciaal.

Je leert steeds dieper te luisteren naar je hart. En dan zul je steeds beter kunnen afstemmen op wat je werkelijk wilt in dit leven. Wat wérkelijk belangrijk voor jou is in dit leven. Dat moet je zelf ontdekken. En dat is niet noodzakelijkerwijs dat wat je ouders van je verwachten en niet dat wat je denkt dat je allemaal moet. Luister goed naar wat jij wilt in dit leven. Het maakt niet uit wat dat is, als het je passie maar heeft en je liefde. Heb het lef om bijvoorbeeld te zeggen: ik wil postbode worden. Dat wil ik het liefst, postbode. Of ik wil schilderen, hoewel ik nog niet weet of ik daar mijn brood mee kan verdienen. Ik wil het allerliefste schilderen. Wie heeft het lef om zo te leven?
Wat een schoonheid.
 
 
Mijn ouders hebben me altijd opgevoed vanuit de zienswijze: als jij het maar naar je zin hebt.

Wat een cadeau, wat een liefde en vertrouwen. Het is een ongelooflijke zegen wanneer je alle ruimte krijgt van je ouders om zelf je weg te kunnen vinden in je leven. Vind je eigen sterke benen en je eigen kracht. En hoe meer jij het naar je zin hebt, hoe meer je vanuit deze vervuldheid zult overstromen. Daar vaart iedereen wel bij.
 
 
 

Helpen en oordelen
 
Kan de ene mens de andere daadwerkelijk helpen?

Zullen we het eenvoudig houden? De dokter kan je helpen wanneer je een gebroken been hebt. De schooljuffrouw helpt je met moeilijke sommen. In allerlei situaties help je elkaar. De vuilnisman die mijn vuilnis komt ophalen, hij helpt mij enorm, waar moet ik anders met mijn vuilnis naartoe? De bakker, de groenteman, iedereen helpt iedereen, alles is met elkaar verbonden.
 
 
Als de een de ander helpt, is dan diegene die geholpen wordt niet net zo belangrijk?

Ga zien dat we één totaliteit zijn! Er bestaat niets onafhankelijk van iets anders. Soms help je, soms word je geholpen. Het lijkt me een natuurlijke beweging vanuit een open hart en geopende handen. Soms is helpen alles behalve helpen, dan is geboden hulp eerder het bezweren van een situatie. Soms kun je daadwerkelijk helpen, soms ook niet. Maar altijd kun je je gebeden en liefdevolle gedachten uitzenden. En wat we helpen noemen..., eigenlijk gebeurt alles volkomen spontaan. In de diepste essentie gebeurt er helemaal niets. Wezenlijk is er geen helper, geen geholpene, noch hulp.
 
 
Als ik mensen elkaar zie helpen, denk ik 'blijf van elkaar af.' Maar dat oordelen geeft veel onrust in mij.

Zet je oordelen om in compassie. Dit is wat je kunt doen. Iedereen handelt vanuit zijn grootst mogelijke helderheid. Laten we ons maar zo min mogelijk met elkaar bemoeien. Laten we eenvoudig onszelf louteren. Zet je oordelen om in compassie.
 

 

 
Perfectie in wat is
 
Waar ik de laatste tijd veel mee bezig geweest ben, is dat ik grootmoeder geworden ben van een Mongools kindje. Toen ik het hoorde heb ik twee dagen en een nacht alleen maar gehuild van verdriet.

Ja natuurlijk heb je veel verdriet, je wilt zo graag een gezond kindje, een volmaakt kindje, een kindje met optimale mogelijkheden. En met de geboorte van dit Mongools kindje komen onze ideeën over hoe een baby moet zijn schrijnend aan het licht. Maar laten we eens wat dieper kijken. Het gaat eigenlijk over onze ideeën van perfectie, over hoe wij vinden dat het bestaan moet zijn. En nu geeft het bestaan je een uitnodiging om perfectie te zien in wat is. Wat een geschenk voor je, dat dit nieuwe leventje in je wereld is gekomen. Dit kindje kan je helpen herinneren de perfectie te zien in wat is, precies zoals het is.
 
 
Verstandelijk bevat ik dat ook wel, maar nu nog met het gevoel.

Omvat het met heel je hart, met heel je weten, met heel je liefde. Wanneer je er totale liefde in neer kunt leggen, dan verdwijnen de ideeën. Laat dit baby'tje een leraar voor je zijn. Zo'n baby'tje in je armen, wat een overgave heeft zo'n kindje. Laat dit baby'tje je leren over perfectie, over verwachtingen, over overgave, over leven en dood. De weg die de ouders moeten bewandelen is zo moeilijk, misschien functioneert het hartje ook niet goed. Er is heel veel zorg en toewijding nodig. En overgave! Uit iedere situatie kunnen we zo verschrikkelijk veel leren, als we bereid zijn om te buigen, om ons over te geven aan wat is.

Laten we onze ideeën over perfectie onder ogen zien. "Perfectie in wat is" is zo makkelijk te herkennen in de natuur; kijk naar de bloemen, de zee en de bomen, voel de wind en de regen in je gezicht. In de Tao zijn alle deuren tot wijsheid opengegaan via het observeren van de natuur. Wees één met de glinsterende parels gemaakt van ochtenddauw, wees één met de ontvouwende beukenbladeren en de branding van de zee, laat het een onderricht voor je zijn. Schouw. We kijken altijd ergens naar, ik ben hier en daar kijk ik naar. Kom van kijken tot schouwen. En schouwen wordt zien.
Luisteren wordt verstaan. Kennis wordt weten. Wees met alles.

 

Via welke weg je ook tot realisatie van je wezenlijke natuur komt, of dat nu via onderscheidingsvermogen is, via overgave of devotie, op een gegeven moment komen alle wegen bij elkaar. Dus devotie moet tot groot onderscheidingsvermogen leiden en ultiem onderscheidingsvermogen moet tot grootse liefde leiden. Het ene is nooit compleet zonder het andere.
Dus vroeg of laat verdrink je in liefde en weet je zelfs niet meer wat dat is. Dan kan je ook niet meer spreken over liefde geven. Want je kan niet geven wat je bent. Je kan het alleen maar totaal zijn. Het wordt totaal onervaarbaar. Onvoorwaardelijke liefde is niet te ervaren.

 

 

 

 
Kun je daar wat meer over zeggen?

Het is een hint. Liefde wordt totaal, niets uitsluitend en neutraal. En dan kan je wel degelijk nog een relatie hebben. Het is dan hetzelfde voor je, wel een relatie of geen relatie. Wel een relatie of geen relatie is hetzelfde! En het bestaan geeft je een partner of niet. Je kunt op je kop gaan staan, maar je partner komt, of niet.
 
 
Er wordt vaak gezegd dat als je er maar open voor staat, er een partner komt.

Misschien wel, misschien niet. Herinner je dat je compleet bent, herinner heelheid in jezelf, zodat je die niet langer alleen maar in een relatie denkt te kunnen vinden. Kom tot vrijheid van deze hele kwestie. En geeft het bestaan je een relatie, welkom. Geeft het bestaan je geen relatie, o.k. Geniet van je vrijheid en geef jezelf alles wat je zou willen dat een partner je geeft. Er komt zo'n diepe rust in je bestaan. En heb je een relatie, zie waar je gaat claimen, zie waar je wilt gaan sjorren aan je partner en wat je aan je partner veranderd wil zien. Kun je elkaar helemaal héél laten? Hoe kwetsbaar durf je te zijn? Wees devoot en respectvol naar elkaar en verwacht niets. Laat je niet door je angsten beperken, wees vrij in je relatie, er middenin en er toch vrij van. Louter jezelf in de relatie, vind er je vrijheid in. Je partner kan komen, je partner kan gaan. Wat een diepte, wat een glans krijgt je leven. Al je omstandigheden kun je gebruiken om er je vrijheid in te vinden. Het is een kwestie van focus. En een besluit: dit wil ik, ik wil mijn leven vol-ledig leven. Zo totaal en zo waarachtig. Voluit leven en niets achterhouden. Me niet langer laten beperken door enig geloof in de realiteit van mijn ideeën en gevoelens. Realiseer je dat je in iedere ontmoeting jezelf ziet. Ieder gezicht is een spiegel van je ziel. Wat een compassie wordt er geboren als we zo kunnen leven. Dan houden onze vooroordelen en kritiek al heel gauw op. In wezen zien we altijd ons zelf. Er is maar één zelf. Want onszelf, het zelf, is al wat is.
 
 
Bij het verbreken van een relatie is er vaak verdriet. Is dit te voorkomen?

Als er verdriet is, is er verdriet. Wanneer verdriet je overspoelt, huil dan gewoon. Wat komt, komt. Geef het verdriet eenvoudig alle ruimte.  Wat je wél kunt voorkomen is dat het verdriet zich in je gaat nestelen. Wanneer je gaat zien dat alles transparant is, kan niets zich echt meer in je verankeren. De zogenaamde identificatie vindt geen plaats meer. Je ziet de transparantie in het verdriet, in de identificatie ermee en in jou zelf. Maar je kunt verdriet wel degelijk ervaren, en alsjeblieft wees ermee wanneer je het voelt opwellen. Het is echter gauw weg, het beklijft niet. En o, er is zo veel om verdriet over te hebben: Als je tot je door laat dringen wat er met de dieren gebeurt, met de natuur, de kinderen, met ons allemaal, dan hap je naar adem. Wat doen we elkaar aan, wat doen we de wereld aan in hebzucht en onwetendheid...
Je kunt het lijden stoppen. Je kunt het stoppen in je eigen hart en in je eigen leven. En als het stopt in jouw leven, dan heeft dat een grote centrifugale werking om je heen. Jouw transformatie heeft invloed op allen. Her-inner je wie je bent. Dat is wat je kunt doen voor de wereld.  Als jij stopt, dan heeft dat een groots effect. Stop!!!!
 
 
 

Wees stil en luister
 
Hoe weet ik wat ik doen moet als ik ergens mee zit?

Als je een moeilijke kwestie, vraag of probleem hebt, wees ermee: wat moet ik doen in dit of dat geval? Wees stil en luister. Je hoeft alleen maar te luisteren met je aandacht en het een na het andere zal je geopenbaard worden. Vanuit het Zelf, of welke naam je er ook aan wilt geven. Vanuit het Weten wat je al bent. Je hoeft nergens heen, je hoeft alleen maar uit de weg te gaan, je over te geven aan wat altijd nu en altijd hier in al z'n glorie is.
 
 
Ik blijf steeds een antwoord zoeken en spirituele boeken lezen, terwijl ik weet dat dit niet de juiste weg is.

Ja lees, en lees voor het plezier van het lezen. Lees gewoon om in de intimiteit van het boek met de wijzen samen te zijn. Om een kopje thee te drinken met de gerealiseerden, met de heiligen, zij die heelheid hebben gerealiseerd. Zie het gewoon als een intiem moment waarin je even bij hen kunt zijn en je kunt voeden met hun helende woorden.
 
Dit samenzijn is als prasad*. Blijf maar lezen voor dit genot en ontspan je erin. En als je nog wat wilt vorsen, onderzoek dan wie diegene is die alsmaar een antwoord zoekt. Als je wilt vorsen, vors dan hierin. Wie is dat? Neem deze vraag mee in de stilte van je meditatie. Stel deze vraag en wees stil! In stilte wordt alles zo makkelijk zichtbaar. Je kunt de gedachtes zien opwellen en weer verdwijnen. En dan hoor je iets, en dan word je je bewust hoe je zit en dan is er weer een gedachte. Dus vanuit stilte is het heel makkelijk om alles te observeren. Zie dat alles uit stilte geboren wordt en er weer in oplost. En iedere nacht rusten we uit en laden we ons op in de stilte van de diepe droomloze slaap. Let op wanneer je wakker wordt en zie dat iedere morgen &emdash; vanuit het niet-weten &emdash; weer de hele wereld wordt geprojecteerd. Vanuit die eerste gedachte: "ik ben" stel je de hele wereld weer samen: hoe laat is het, o het is vandaag woensdag, ik moet naar de tandarts en Paul komt vanavond eten...
Je moet de hele wereld weer samenstellen. Dat op zich is al zo'n verwijzing. En 's nachts, als je weer gaat slapen, verdwijnt de hele wereld weer in stilte. Wat betekent dat allemaal? Wees stil en luister!

 

 

 

 

* Prasad: een gezegende gift. Meestal betreft het voedsel of iets lekkers wat de Guru of een beeltenis van een Godheid wordt aangeboden. Dit voedsel wordt prasad, wanneer het vervolgens verdeeld wordt onder de aanwezigen, of teruggegeven aan diegene die het aangeboden had.
  

 Gepubliceerd in 'Welkom in Satsang', Paul Blok